هلاكت قوم هود نتيجهء كفر و شرك آنان به خدا ، سرپيچى از دستورهاى الهى و اعمال و رفتار زشت بود . سنت و قانون الهى در نظام آفرينش اين است كه اگر مردمى به خدا و رسول او ايمان آورده ، نيكوكار و صالح باشند ، سعادتمندند و اگر به خدا و رسولش پشت كرده ، اهل فسق و فجور باشند ، به هلاكت خواهند رسيد . با اينكه حضرت هود ( ع ) سرنوشت قوم نوح را براى مردم بازگو مىكرد و به آنان از اينكه دچار سرنوشتى شبيه سرنوشت قوم نوح شوند ، هشدار مىداد ، آن مردم كفرپيشه دست از كفر خود برنداشتند و سرانجام نتيجهء اعمال و رفتار خود را برگرفتند . قرآن ماجراى قوم عاد را آيتى از آيات الهى براى عبرت مردم معرفى مىكند : وَ لَقَدْ اهْلَكْنا ما حَوْلَكُمْ مِنَ الْقُرى وَ صَرَّفْنَا الْاياتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ . ( احقاف : 27 ) و ما آباديهايى را كه پيرامون شما بودند نابود ساختيم و آيات خود را به صورتهاى گوناگون ( براى مردم آنها ) بيان كرديم تا شايد بازگردند . و در آياتى ديگر به مردم هشدار داده شده است : آيا از سرنوشت قوم عاد عبرت نمىگيريد ؟ آيا عاقبت طغيان و سركشى را مشاهده نمىكنيد ؟ ! حضرت صالح ( ع ) حضرت صالح ( ع ) در ميان قوم ثمود و براى هدايت آنان مبعوث شد . قوم ثمود در سرزمينى ميان حجاز و شام زندگى مىكردند و از زندگى مرفّه و پرنعمتى برخوردار بودند . شغل آنان باغدارى بود و در دل كوهها خانه‌ها و قصرهاى مجلل و باشكوهى مىساختند . به تدريج شرك و بت‌پرستى و فساد در ميانشان رواج يافت . خداوند براى ارشاد و راهنمايى قوم ثمود حضرت صالح ( ع ) را برگزيد كه از خانواده‌اى شريف و بزرگوار بود . ماجراى قوم ثمود - كه به صورت قبيله‌اى زندگى مىكردند و هر قبيله رئيس و فرمانروايى داشت - و نيز مأموريت حضرت صالح ( ع ) در چندين سورهء قرآن ، گاه به اجمال و گاه به تفصيل آمده است . « 1 »

--> ( 1 ) . براى نمونه ر . ك . اعراف ( 7 ) ، آيات 73 - 79 ؛ هود ( 11 ) ، آيات 61 - 68 ؛ شعراء ( 26 ) ، آيات 141 - 159 و نمل ( 27 ) ، آيات 45 - 53 ؛ قمر ( 54 ) ، آيات 23 - 31 ؛ شمس ( 91 ) ، آيات 11 - 15 .